Welkom op de Astroreizen Blog


Informatie en inspiratie voor reizigers...

In onze blog delen we graag onze reiservaringen van de voorbije jaren.  In de vorm van reisverslagen, nuttige tips, leuke anekdotes en interessante weetjes over uiteenlopende bestemmingen die we de afgelopen 20 jaar bereisden.


Veel leesplezier!

Werner & Hilde


Categorieën


Recent

Pinguins op Petermann Island

De pinguins op Petermann Island hebben het naar hun zin!

Ze storen zich niet in het minst aan die felgekleurde bezoekers.  Lekker door het ijs dabben, van mekaars rotsnesten steentjes stelen, zich over hun kroost ontfermen en zuidpooljagers op afstand houden, dat is wat zo'n pinguin doet!

 

Met z'n 3000 broedkoppels zijn ze er, deze ezelspinguins (hun geroep lijkt op het gebalk van een ezel). Ook Adeliepinguins, stormvogels en zuidpooljagers frequenteren het kleine eiland.

 

De rotsachtige kust van het eilandje is in de zomermaanden begroeid met schaarse mossen en korstmossen. Algen kleuren de sneeuw groen en rood.

 

Petermann Island,  1,8 x 1,2 km groot,  ligt vlak voor de kust van het Antarctisch Schiereiland. Het werd genoemd naar de Duitse geograaf August Petermann, door de Duitse Antarctische expeditie van 1873, die er als eersten arriveerden. Een Franse expeditie onder leiding van Jean-Baptiste Charcot overwinterde er in 1909.

De hut die er nu staat is evenwel geen overblijfsel van de Fransen, maar een schuilhut gebouwd door Argentinië in 1955.

 

Op de achtergrond het expeditieschip de Silver Cloud, het veilige onderkomen van de felgekleurde bezoekers. Daarachter het Antarctisch Schiereiland. Het lijkt dichtbij, maar vergis je niet. Dit is een onherbergzaam gebied, waar de natuur regeert en de bezoekers zich nederig moeten gedragen.  Want het weer is hier grillig en kan van het ene op het andere moment omslaan. Zodat het veilige onderkomen, schijnbaar zo dichtbij, niet meer bereikbaar is. Bij elke landing worden daarom, voor de passagiers het schip verlaten, door de expeditiecrew tenten, dekens en voedsel aan land gebracht, voor het geval dat.

 

In 1982 verdwenen hier nog 3 medewerkers van de British Antarctic Survey, die via het zee-ijs de oversteek maakten van Petermann Island naar Faraday Station, op het Antarctisch Schiereiland. Ze bereikten de overkant niet en werden nooit teruggevonden....    

 

   

meer lezen

Hot Spot Galapagos

Zich van geen kwaad bewust geniet de zeeleguaan van de zon. Dat moet hij ook wel, want koudbloedig als hij is, moet hij voldoende opwarmen om in het koude water zijn lievelingskostje, algen, bijeen te zoeken. 

Nochtans kan het hier behoorlijk gevaarlijk zijn. Deze zeeleguaan woont namelijk op Fernandina, het jongste en vulkanisch meest actieve eiland van de Galapagos-archipel.

 

De Galapagos-eilanden worden gevormd door een "hot spot",  een plaats waar een warmtepluim uit het diepste van de aarde naar boven komt. Doordat de tektonische platen zich over de hot spot verplaatsen, ontstaan er een reeks vulkanen, die kunnen uitgroeien tot een eilanden-reeks. Bekende hot spot archipels zijn, buiten de Galapagos, de Canarische Eilanden, de Hawaii-archipel, Kaapverdië en de Azoren.

 

In het geval van de Galapagos beweegt de Nazca-plaat zich van west naar oost over de hot spot. Het oudste eiland is dus het meest oostelijke eiland, met name San Cristobal.

 

Fernandina, het jongste en meest westelijk gelegen eiland, heeft een zeer actief vulkanisme, met grote vulkaanuitbarstingen in 2005, 2009 en 2018. Het volledige eiland is eigenlijk een grote, actieve schildvulkaan. Daardoor is er weinig plantengroei, het landschap is jong, ruig en volledig vulkanisch. Dat belet niet dat er een weelderige fauna floreert.

 

Aan land gaan op Fernandina kan enkel bij Espinosa Point. 

Naast de duizenden zeeleguanen kom je hier ook de vleugelloze kormoraan tegen, pelikanen, zeeleeuwen en je maakt hier ook kans om de Galapagos pinguïn te spotten!

 

meer lezen

De Kerstleguaan

Op de Galapagos-eilanden tref je dieren aan die nergens anders ter wereld voorkomen.

 

Neem nu de zeeleguaan: dit unieke dier is de enige hagedis die zijn voedsel in zee zoekt door diep te duiken in de oceaan, op zoek naar algen. Ze bezitten speciale klieren om het overtollige zout als het ware uit te spuwen. Alvorens zich in zee te wagen op zoek naar voedsel, moeten ze eerst voldoende opwarmen in de zon, koudbloedig als ze zijn.

Zeeleguanen zijn endemisch op de Galapagos-archipel.

 

Deze op voorhistorische draken lijkende dieren leven in grote groepen op vulkanische rotsen langs de eilandkusten. 

Er zijn zes ondersoorten, die elk op een specifiek eiland leven.  De zeeleguanen van de eilanden Isabela en Fernandina zijn het grootst: ze kunnen tot 1,7 meter lang worden, en tot 15 kg. wegen.

 

Tijdens het paarseizoen veranderen de mannetjes van kleur. Die van het eiland Española worden het kleurrijkst: fel groen en rood. Vandaar hun bijnaam: Kerstleguaan (Christmas Iguana).

 

Het was o.a. het bestaan van deze verschillende ondersoorten in geïsoleerde populaties op de verschillende eilanden, die Charles Darwin inspireerde tot zijn evolutietheorie.

 

 

  • Tussen de zeeleguanen wandelen en zwemmen is een unieke ervaring!  Maak het mee tijdens onze exclusieve 12-daagse cruise in januari 2020!

  • Bekijk alvast wat je kan verwachten op een Galapagos-reis in het on-line foto-album!

 

Zoek het hotel....

Hotel Tierra Patagonië is gelegen aan de rand van het Torres Del Paine Nationaal Park in Patagonië,  en zo een uitstekende uitvalsbasis om dit wondermooie natuurgebied te bezoeken.

 

Dit hotel is werkelijk het neusje van de zalm en zijn vijf sterren meer dan waard!

 

De service in dit hotel is van het allerhoogste niveau. Je verblijft hier in een all-in formule. Dat geldt niet enkel voor de uitstekende maaltijden, bijbehorende dranken en exquise bar, maar ook voor de professioneel begeleide excursies, wandelingen en trektochten in het nationaal park of de omgeving van het hotel.

 

Het bijzondere van dit hotel is ongetwijfeld de onwaarschijnlijke ligging én de adembenemende architectuur.

 

In de uitgestrekte wildernis, een uur rijden van de dichtstbijzijnde stad (Puerto Natales), vermengt het gebouw zich volledig met de omgeving. Gelegen aan de oever van het Sarmiento-meer, met een onovertroffen uitzicht op de "Torens", de pieken van de Torres del Paine bergketen, verdwijnt het in de glooiingen van de grasvelden en wordt het helemaal één met het omringende landschap.

 

Helemaal opgetrokken in lokale materialen is het een parel van minimalistische architectuur. Alle kamers hebben een kamerbreed venster van vloer tot plafond, uitziend op het meer en de erachter gelegen bergen. Een reusachtige open ruimte biedt plaats aan lobby, gidsencentrum, leeshoek, restaurant en bar.

 

In de spa geniet je van een onovertroffen uitzicht op het Torres del Paine massief terwijl je rondzwemt in de infinity pool of ontspant in de outdoor hottub. 

 

Dit is luxe met een grote L! Dit is klasse met een grote K. Dit is een once-in-a lifetime ervaring die op het verlanglijstje van elke echte reisliefhebber zou moeten staan.

 

 

meer lezen

Komodovaranen op het eiland Rinca, Indonesië

De Komodovaraan is de grootste nog levende hagedissoort. Er leven een 5000-tal Komodovaranen in het wild, de meesten in het Komodo National Park, in het zuidoostelijk deel van Indonesië (Kleine Soenda-eilanden, met o.a. Komodo en Rinca).  Ze worden tot 3 meter lang en kunnen, na een copieuze maaltijd, tot 100 kg. wegen.

 

Er werd lang aangenomen dat hun prooien stierven ten gevolge van vergiftiging door bacteriën, na één of enkele beten. In 2009 echter ontdekten Australische biologen dat ze goed ontwikkelde gifklieren hebben die een grote rol spelen bij het doden van een prooi. De klieren produceren een gif dat niet zozeer weefselvernietigend werkt (zoals veel het geval is bij slangengif), maar het voorkomt dat het bloed klontert (anticoagulans) en verwijdt de aderen, waardoor een prooi sneller doodbloedt.

 

Het belangrijkste zintuig is de goed ontwikkelde reukzin. Een varaan ruikt echter niet met de neus maar gebruikt het orgaan van Jacobson, dat bestaat uit zeer gevoelig weefsel en gepositioneerd is in het gehemelte van de bek. De tong van de varaan is gespleten. Daarmee wordt gekwispeld in de lucht, waardoor er geurdeeltjes op blijven plakken. Vervolgens wordt de tong teruggetrokken in de bek en langs het orgaan van Jacobson gestreken waar de deeltjes worden uitgelezen. Doordat de tong gespleten is kan de komodovaraan 'in stereo' ruiken en zo bepalen waar de geur vandaan komt.

Bij een gunstige wind kan een komodovaraan een rottend karkas opsporen op een afstand van meer dan acht kilometer!

 

Deze foto werd genomen tijdens onze natuurreis naar Indonesië, op het eiland Rinca. Op een bepaald moment deden niet minder dan 8 varanen zich tegoed aan een gedode buffel! Voor ons het sein om ons stilletjes uit de voeten te maken...

Meer foto's van deze reis vind je in het online foto-album!

 

 

 

 

 

Ijen-vulkaan, Oost-Java, Indonesië

Ijen is een actieve stratovulkaan op het Indonesische eiland Java.

Het kratermeer is één van de zuurste meren ter wereld, met een pH-waarde die rond de 0 schommelt.

 

De vulkaan is vooral bekend omwille van de zwavelwinning.  De zwaveldampen worden via een systeem van keramische buizen opgevangen en condenseren tot vloeibare zwavel. Die stolt tot grote blokken, die in stukken worden gehakt en in rieten manden de krater uitgedragen worden. Eén lading weegt tussen de 80 en 90 kg.

Eens op de kraterrand, wordt er overgeladen in een soort kruiwagen, die vervolgens naar de voet van de vulkaan gereden wordt. Het totale traject bedraagt zo'n 3 kilometer.  De lucht in de krater is giftig, en meestal hebben de zwaveldragers niet meer dan een zakdoek om zich hiertegen te beschermen. Velen leggen het traject 2 keer per dag af.

 

De zwaveldragers worden betaald per kilogram zwavel. Voor dit harde labeur verdienen ze tussen de 10 en 20 euro per dag. Tegenwoordig gebruiken ze hun kruiwagentjes ook om toeristen op of af de berg te vervoeren. Dat levert hen meer op de zwavelbrokken.... 

 

 

 

Capillas de Marmol - Chili

De "Capillas de Marmol" of de "Marmeren Kathedralen" zijn één van de meest bijzondere landschapsvormen die we ooit zagen op onze astroreizen.

Gelegen in het General Carrera Lake, een afgelegen meer op de grens tussen Chili en Argentinië, is het een grottencomplex in/boven het water, gevormd uit pure marmer.

 

Gemakkelijk bereikbaar zijn ze niet, de marmergrotten.... Vanuit Coyhaique, de hoofdplaats van de 11de regio - de regio Aysén, noordelijk Patagonië - is het een rit van 200 km over grotendeels niet-verharde weg, tot aan Puerto Tranquilo, een onooglijk plaatsje aan het General Carrera Lake. Van daaruit neem je een bootje - dat soms wel, soms niet, soms met vertraging uitvaart- voor een tocht over het meer en langs/doorheen de grotten.

 

De kleur van het meer is sprookjesachtig turquoise, de vormen en structuren van de marmeren grotten lijken niet van deze wereld.... Ze zijn ontstaan door duizenden jaren erosie (karst) van grote blokken kalksteen (marmer) in het glaciale meer.

 

 

Deze foto werd genomen tijdens de eclipsreis 2017 (ringvormige eclips van 26 februari 2017). In 2019 reizen we opnieuw naar Chili, ter gelegenheid van de totale zonsverduistering van 2 juli 2019.

Voor de volgende ringvormige eclips (26 december 2019) reizen we naar Oman

 

Cirque de Mafate - Réunion

Ile de la Réunion, een stukje overzees Frankrijk, gelegen in de Indische Oceaan en van een onwaarschijnlijke natuurpracht!

 

De Cirque de Mafate is één van de drie grote keteldalen op het eiland. Net zoals beide andere (Cirque de Salazie en Cirque de Cilaos) is het Unesco Werelderfgoed. 

In dit gebied wonen slechts 750 mensen én er zijn geen autowegen. De dorpjes zijn enkel via wandelpaden - of per helicopter - bereikbaar. Dit is dan ook een paradijs voor trekkers en wandelaars, die er kunnen genieten van de indrukwekkende landschappen en een immense biodiversiteit, met tal van inheemse soorten. 

Vanaf het uitzichtpunt op Piton Maido, op 2200 meter hoogte, geniet je van een spectaculair uitzicht op het dal en de duizelingwekkende rotswanden er omheen.

 

Deze foto werd genomen tijdens reis naar aanleiding van de ringvormige eclips van 1 september 2016.

De volgende ringvormige zonsverduistering vindt plaats op 26 december 2019, en speelt zich af in een heel ander decor: het Arabisch schiereiland. We reizen naar Oman om deze eclips waar te nemen! 

Lees het Oman-reisprogramma!

Casa Rosada - Buenos Aires, Argentinië

In Buenos Aires, aan de Plaza de Mayo, staat het Roze Huis. De Casa Rosada is het werkpaleis van de Argentijnse president. Het gebouw staat op de plaats waar de Spaanse conquistador Pedro de Mendoza in 1536 een fort liet bouwen.

 

Buenos Aires (letterlijk: "Gunstige Winden") is de hoofdstad van Argentinië en tevens het economische en culturele hart van het land.  De stad telt zo'n 3 miljoen inwoners, terwijl de volledige stedelijke agglomeratie meer dan 12 miljoen mensen telt - dat is zowat één derde van de totale Argentijnse bevolking.

 

De Casa Rosada ligt dicht bij de oever van de Rio de la Plata, de breedste rivier ter wereld: waar de monding in de Atlantische Oceaan uitkomt, is de Rio de la Plata maar liefst 220 km. breed....

 

Deze foto werd genomen tijdens de reis naar Antarctica. Op weg naar Ushuaia maakten we een stopover in Buenos Aires.

In 2019 reizen we opnieuw naar Argentinië en Buenos Aires ter gelegenheid van de totale zonsverduistering van 2 juli 2019. Voor deze reis zijn nog enkele plaatsen beschikbaar!

 

Adeliepinguin - Antarctica

Van de 17 soorten pinguïns die er wereldwijd zijn, komen er 8 in Antarctica voor.  Het exemplaar op deze foto is een adeliepinguïn, 1 van de 2 soorten die we tijdens onze Antarcticareis gespot hebben.

 

De totale populatie adeliepinguins wordt geschat op 14 tot 16 miljoen exemplaren. Het is dus niet bepaald een bedreigde diersoort...

Ze zijn zo’n 50 tot 60 cm. hoog, wegen 4 tot 6 kg en halen onder water snelheden tot 40 km per uur!

 

De adeliepinguïn is goed herkenbaar door zijn kleine snavel en witte ring rond het oog. Ze bewegen zich vaak liggend en glijdend over het ijs voort, wat een bijzonder grappig zicht is!

 

De kolonie die wij bezochten bij Cape Kinnes telde zo’n 48000 broedparen, of in totaal een 96000–tal pinguïns. Heel recent (maart 2018) werd gerapporteerd dat ongeveer anderhalf miljoen adeliepinguïns zich op de Danger Islands, aan de oostelijke kant van het Antarctische schiereiland, bevinden.

 

 

Deze foto werd genomen tijdens de reis naar Antarctica, januari 2018. Lees meer over deze reis in het reisdagboek in 10 afleveringen.

We plannen een heruitgave van deze reis in 2020. Hou het reisaanbod in de gaten voor meer info!


Archief

Geslaagde poollichtdag!

Op zondag 27 september 2015 vond Urania's poollichtdag plaats.

Een hele dag in het teken van de aurora borealis én een terugkomdag voor onze poollichtreizigers.


Een korte terugblik op een geslaagde dag!

meer lezen 0 Berichten